Desire stelt zich voor:

Ik ben Desire Keun, 28 jaar en werkzaam als fysiotherapeute en longfunctieanalist (humaan). Op hondengebied verzorg ik voedingsbegeleiding en geef ik lezingen/trainingen en begeleiding op verschillende vlakken van hondenopvoeding en -training, in 2012 start ik met de opleiding dierfysiotherapie.
 
In 2000 heb ik mijn eerste Thai Ridgeback ontmoet, ondanks dat dit een exemplaar was met de nodige gedragsproblemen was het liefde op het eerste gezicht, het karakter, het instinctieve gedrag, het oertype, het echt hond zijn, het uiterlijk... Na vervolgens ruim 6 jaar informatie zoeken, fokkers contacteren en nog meer informatie zoeken hebben we besloten dat we het aan durfden.. en zo kwam in 2007 Kito, onze eerste reu bij ons in huis. In 2009 hebben we ook zijn halfbroer Tuwi mogen verwelkomen en na veel berichten en goedbedoelde adviezen geen 2 reuen in huis te nemen ben ik ontzettend blij deze (eigenwijze) keuze toch gemaakt te hebben.
Ik train en doe heel veel met mijn honden, de meest uiteenlopende dingen, van speur- en zoekwerk tot dogdance en coordinatie- en balanstraining. Van Ttouch tot steppen, hardlopen en lange afstanden wandelen. Ik ben ervan overtuigd dat het welbevinden van de hond (en dus ook de Thai Ridgeback) nauw samen hangt met de mogelijkheid tot voldoende aktief zijn, zowel fysiek als mentaal.

Ik denk dat het bestaan van de TRCN voor ons ras belangrijk is om kennis en informatie, maar ook ervaringen te delen. Om elkaar waar nodig te ondersteunen en te helpen. Ik hoop dan ook een positieve bijdrage te kunnen leveren binnen de vereniging en hoop met u allen een leuke en leerzame tijd tegemoet te gaan.

Groetjes Dees

 

Jurgen stelt zich voor:

Mijn naam is Jurgen en ik woon samen met mijn man Chris, twee Thai Ridgebacks en inmiddels vijf Noorse Boskatten in Alkmaar. Mijn eerste kennismaking met de Thai is inmiddels alweer heel wat jaren geleden, precies hoe lang geleden weet ik niet meer. Op internet kwam ik de Thai Ridgeback voor het eerste tegen. Mijn eerste indruk was: "wat een lelijke honden!"  Naarmate ik meer foto's zag werd mij duidelijk dat deze honden niet al te best te fotograferen waren; dat ze meestal nogal onvoordelig overkomen op foto. Ondanks die eerste indruk was ik toch nieuwsgierig geworden. Het enige adres van een fokker in Nederland dat ik op dat moment kon vinden was in Friesland, na een telefoontje om een afspraak te maken kon ik daadwerkelijk op visite om dit ras eens in levende lijve te zien.

De tweede kennismaking was heel wat beter. Na de honden gezien te hebben; hoe ze bewegen, reageren op mensen en wat voor uitstraling ze hebben was voor mij duidelijk dat ik van dit ras honden wilde gaan houden. Toch duurde het nog een paar jaar voor het zover was. Intussen had ik ontdekt dat er veel dichterbij ook een fokker van dit ras zat, in de buurt van Hoorn. Bij deze mensen ben ik ook nog een keer op visite geweest om me verder in het ras te verdiepen. Toen ik eenmaal had besloten een pup te nemen heb ik mij bij deze fokker op de wachtlijst laten zetten; als alles goed zou verlopen zou daar niet al teveel later een teef gedekt gaan worden. Toen dit maar uitbleef vertelde de fokker mij dat hij regelmatig naar Thailand zelf ging en daar voor mij voor een pup kon kijken. Dit werd dus mijn eerste Thai Ridgeback, ongeveer anderhalf jaar later kwam de tweede.

In de tijd dat ik die eerste pup kreeg werd ook de rasvereniging opgericht. Ik ben dan ook vanaf het eerste begin bij de vereniging geweest. Tot nu alleen maar als gewoon lid, maar nadat ik weer een noodkreet in het clubblad las heb ik deze keer besloten maar eens wat actiever te worden en me als penningmeester voor de vereniging in te zetten. Het zou toch te jammer zijn om de vereniging op te moeten heffen vanwege een tekort aan bestuursleden. Laten we er voor zorgen dat we met elkaar gewoon door kunnen gaan om wat van dit mooie, vaak verkeerd begrepen ras te maken!

Jurgen Poen-Vanderheeren

 

Patrick stelt zich voor:

36 jaar, Getrouwd, Werk: Voorman elektrotechniek
Opleiding: MBO Elektro Techniek.

In 2000 werd ik door mijn vrouw aangetikt de Thai Ridgeback eens nader te bekijken. Het leek me een leuk ras voor ons tot we er achter kwamen hoe moeilijk het was dit ras aan te schaffen. Door deze uitdaging en het bijzondere karakter van de hond is het ras en de club één van mijn vele hobby's geworden. Ik hou van de honden en het contact met de mensen, daardoor hoop ik op een groeiend aantal leden voor onze club.