De strandwandeling van 5 oktober 2008 was een succes, ondanks het regenweer en de harde wind, mochten we toch op een grote opkomst rekenen.

DE STRANDWANDELING OP 5 OKTOBER 2008

Helaas ging de eerder geplande Thai-dag vanwege te weinig aanmeldingen niet door. Jammer...., Had hemel en aarde bewogen om vrij te krijgen (uiteindelijk na veel gedoe een dienst kunnen ruilen) en uiteindelijk valt het doek en gaat het niet door. Jammer was dat het nou net die dag ongelofelijk mooi weer was om samen met de honden en Thai vrienden er een mooie dag van te maken. Maar we hebben onze straf gekregen, want afgelopen zondag regende het pijpestelen!! Het weerbericht beloofde een week van te voren al niet veel goeds. Normaal heb ik niet zo’n hoge pet op van de voorspellingen, maar uitgerekend die zondag hadden de weermannen het bij het juiste eind!! Maar ja, de honden moeten toch naar buiten en of ik nu in Kerkrade de honden uitlaat en nat wordt of ik ga naar het strand en krijg daar een natte kop, dan kies ik toch voor het strand!! (en de honden waarschijnlijk ook, want een strandwandeling is in ons geval alleen bij gelegenheid en vakanties, want het is een stukkie uit de buurt).

Op de bewuste zondag rinkelde de wekker om 6 uur om de honden uit te laten, honden te voeren, de cavia’s te verzorgen, onszelf op te frissen (waarom eigenlijk?? we konden de badjas ook meenemen, want een gratis douche was door de weergoden geregeld) om uiteindelijk om half 8 in de auto te zitten en naar Brouwersdam te rijden. Omdat we in het zuiden van Limburg wonen was het voor ons beter om via Antwerpen te rijden. Een NOODWEER onderweg.. regen, harde wind, hoosbuien..wat een ellende!! Mijn gezelligheidsbarometer daalde met de kilometer, maar toen we de grens naar Nederland passeerden begon het wat minder hard te regenen en de zwarte wolken maakten plaats voor grijze wolken. Mijn gezelligheidsbarometer zat weer in een stijgende lijn. Na even wat zoeken (Els, de vrouwelijke versie van Tom Tom, weet ook niet alles) aangekomen bij “De Strandtent” in Brouwersdam rond half 11. Ontvangst met een warme kop koffie/thee en een stuk appeltaart met slagroom. Even tijd om wat bij te kletsen met bekende en minder bekende mensen en honden om dan later met z’n allen het weer te trotseren en lekker uit te waaien op het strand.

Qua wandelaars was het niet druk, je kon ze bijna op 1 hand tellen (maar ja, met zulk weer gaan alleen de echte “die-hards” een strandwandeling maken) dus de Thai’s en 4 Rhodesians hadden met hun baasjes bijna het hele strand tot hun beschikking. Al moest je wel even aan de kant springen voor de zogenaamde strandsurfers die in vliegende vaart over het strand vlogen in hun skelter. We begonnen met de wandeling met de wind in de rug, toch wel wat verspreid over het strand omdat sommige honden toch niet zo gemakkelijk zijn met andere honden, maar wel duidelijk een bij elkaar horende groep. Nog even een groepsfoto gemaakt onderweg (ik weet niet of alle honden erop staan want ze moesten tegen de wind in kijken en Fai (het jonge teefjes van mij) had besloten als ze achter mijn benen ging staan, ze minder nat zou worden. Je bent een thai of niet hè, dus dat bewijs zal geleverd worden op het moment dat de foto’s op de site geplaatst zullen worden. Heel af en toe ging er ook een Thai de zee van wat dichterbij bekijken, voorzichtig een paar stapjes erin en of hard wegrennen of wat verder het water in en het baasje natte sokken bezorgen. Kiyo, mijn oudere teefje, is altijd bezig met steentjes uit het water te vissen en dus ook in de zee, maar ze vind de nasmaak van dermate slechte kwaliteit dat ze ze gauw weer uitspuugd! En Fai... Fai is een echte waterrat en loopt ook zo de zee in, maar kan niet begrijpen dat je zeewater niet kan drinken. Ze is een echte volhouder en blijft het proberen, maar uiteindelijk geeft ze zich dan toch gewonnen en besluitdan ook maar helemaal niet meer in de buurt van de zee te komen, dan kan ze de verleiding tenminste weerstaan! Shariff, de Shar-pei is normaal de grootste waterrat van ze allemaal, maar had het nu te druk met het in de gaten houden van de andere honden dat hij volgens mij helemaal niet heeft gemerkt dat we aan zee waren.

Na verloop van tijd was het moment aangebroken van omdraaien (hoe gaat dat eigenlijk in zo’n groep, niemand zegt wat over omdraaien, niemand loopt de andere richting op en ineens verplaatst de groep zich de andere richting op... wel eens op gelet?) Moet toch eens onderzoek naar gedaan worden... Zouden we toch een beetje oerinstinct in onze genen hebben? Cathelijne je dwaalt af.. Oh ja sorry, dus het moment van omdraaien was aangebroken en dat viel TEGEN!! Zolang je met de wind in de rug liep merkte je niet hoe hard het waaide en vooral, hoe hard het wel niet regend!! Maar daar kwamen we gauw genoeg achter! De regen striemde de gezichten van de hond en baas en ondanks de goede waterdichte kleding hielden we het niet helemaal droog. In een rap tempo terug naar de strandtent gelopen. Gauw naar de auto om de honden af te drogen en ze even te laten zitten in een warme, maar vooral ook droge omgeving, zodat wij nog even de strandtent in konden duiken voor warme thee en nog even na te brabbelen. Helaas konden we niet te lang blijven want oude Zoef (hond nummer 4) hadden we thuis gelaten en die moest natuurlijk ook intussen plassen en ik laat mijn honden niet graag in de auto achter als ik geen toezicht heb op de auto.

Dus omstreeks 2 uur togen we weer naar huis. Verwarming hoog, blazers aan want met 5 natte individuen in de auto is het al heel gauw een zeer vochtige bedoening. Om een uur of 5 thuis, honden uitlaten en dan gauw een warme douche. Dat hadden we wel verdiend. Ondanks het slechte weer en de verre locatie vonden Frans en ik het een geslaagde dag. (de honden ook denk ik, want die heb ik de rest van de avond niet meer gehoord en zelfs de laatste uitlaatronde was onder het mom “als jij het nodig vindt om nog eens naar buiten te gaan, dan oké”. Maar het ging niet echt van harte moet ik zeggen.

Groetjes, Cathelijne, Frans en onze 4 “kinders”